Wednesday, September 7, 2011

பாலைவெளியில் பதியும் சுவடுகள்

நிஜங்கள் எழுதாத மொழியொன்றின் விம்பமாய்
உறக்கத்தில் விழிக்கின்றது கனவு
எழுதப்படாத மௌனங்கள் அங்கே
வார்த்தைகளாய் பிரவாகிக்க
மிக நெருக்கமாய் நாம்,
வீண் அவஸ்தைகள் இல்லாத வெளியில்
நெரிசல் இன்றி பயணிக்கும்
நாம் மட்டுமே உலகு,
சடங்குகளும், சம்பிரதாயங்களும் கட்டுப்படுத்தாத
சுதந்திரம் அதில்,
தொலைவுகள் பிரிக்காத, விசாக்கள் விலக்காத
அருகாமை தரும்,
காலங்கள் நிறுத்தாத, இரவுகள் துரத்தாத
உறவு நீளும்,
மெய்நிகர் வாழ்வின் மிதமான சுகம் நிறையும்,
உன் அனுமதியின்றி உன்னை காதல் செய்யும்
கருவி அது,
சூரியச் சுற்றுகையின் விடியல்கள் தாமதிக்கும்
ஒவ்வொரு நொடியிலும்
காதலால் கனவில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றாய்….

Monday, August 29, 2011

அம்புகளும், சில ஆண்டவர்களும்

எங்கிருந்தோ வந்து விழுந்த அம்பு

மரமொன்றில் கீறி காயம் செய்தது

அந்த அம்பு

முன்பொரு நாளில் அதே மரத்தில் கிளையொடித்து

தீட்டப்பட்டதாம்

அதுவே, பின்பொரு நாளில்

மரத்தில் கீறி காயம் செய்ததாம்!

காடுகள் சுற்றி தேடுதல் செய்து,

கதைகள் பல சொல்லி

தீட்டப்பட்ட, தீட்டப்படாத

அம்புகள் சில அடைத்து வைக்கப்பட்டன…

காலங்கள் ஓடி ஒழிய

இன்றைப் போல் ஒரு பொழுதில்,

அடைத்த அம்புகள் சிலவற்றின்

கூர் முனைகள் ஒடிக்க

மரம் வளர்க்கும் ஆண்டவர் விரும்பினராம்!

ஒன்றைப் போல் வேறு மரத்தில்

விளைந்த இந்த அம்புகள்

முனை ஒடிக்கப்படும் செய்தி அறிந்து,

அந்த மரத்தின் சக அம்புகளும், கிளைகளும், கொடிகளும், வேரைப் போன்ற விழுதுகளும்

வீதியிறங்கி குரல் எழுப்புகின்றனவாம்!

எதுவாயினும்,

நாளைப் போல் ஒரு நாளில் எதுவும் நடக்கலாம்!

அம்புகள் கூராக்கப்படுவதும்,

விற்கள் வளைக்கப்பட்டு

ஆண்டவரால் அனுப்பி வைக்கப்படுவதும்

பின் மாறி,

ஆண்டவர் தலைகளைப் பதம் பார்ப்பதும்,

எதுவும் நடக்கலாம் …..

(இது அரசியல் கவிதை அல்ல)

Saturday, January 1, 2011

ஏகாதிபத்திய பூகோளமயமாக்கலும், தேசிய இனமுரண்பாடும்

ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு தினமும், 52ஆவது கியூப தேசிய விடுதலை தினமும் (01-01-2011), விடுதலைப் பண்பாட்டு மாலை ஒன்று கூடலில் வாசித்தது

அனைவருக்கும் வணக்கங்கள்!
இன்னுமொரு புதிய ஆண்டு பிறந்திருக்கின்றது. நாட்டில் உள்ள பிரச்சினைகள் எல்லாம் முடிந்து, ஆசியாவின் ஆச்சிரியமாக மாறப் போகின்ற நாட்டில் வாழும் நமக்கும் இது ஓரு புதிய ஆண்டுதான். இந்த நிலையில் ஏகாதிபத்திய பூகோளமயமாக்கலும், தேசிய இன முரண்பாடும் என்ற தலைப்பின் தற்கால பொருத்தப்பாடுதான் என்ன? மனிதாபிமான நடவடிக்கை நிறைவடைந்து, நல்லிணக்கம், தேசத்தை கட்டியெழுப்பல் என்ற நிகழ்ச்சி நிரலில் அரசாங்கம் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் மீண்டும் பிரச்சினைகளை கிளறிவிடும் தொனியிலான இவ்வாறான தலைப்பு எதுவித பயனை தந்துவிடப் போகின்றது என்ற கேள்வியை எனது நண்பர் ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார்.
30வருடங்கள் ஆயுதப் போராட்டம், 50-60 வருடங்களுக்கும் அதிகமாக உரிமைப் போராட்டம் என்ற வட்டத்திற்குள் கொண்டு வந்துவிடக் கூடிய இந்த தேசிய இன முரண்பாட்டின் அடிப்படையை அடையாளங்கண்டு கொள்ளாத வரை, நல்லிணக்கமும், தேசத்தை கட்டியெழுப்பலும் அசாத்தியமானது. அதுசரி, இதில் எங்கே வந்து ஏகாதிபத்திய பூகோளமயமாக்கல் சம்பந்தப்படுகின்றது? என்ற கேள்வி எழக் கூடும். ஏகாதிபத்தியம் என்ற உலக ஒழுங்கை ஆட்டிப் படைக்கும் அதிகாரங்களின் செயற்பாடும், தற்கால உலகின் முக்கிய பகுதிகளில் ஒன்றாகிப் போன பூகோளமயமாக்கலும், தேச எல்லைக்குள் கட்டுப்பட்டுப் போய் உள்ள தேசிய இன முரண்பாட்டில் எவ்வாறு சம்பந்தப்படும் என்ற கேள்வியும் பலருக்கு இருக்கக் கூடும்.
இதனை தெளிவாக புரிந்துக் கொள்வதற்கு ஏகாதிபத்தியம், பூகோளமயமாக்கல், தேசிய இன முரண்பாடு என்ற சொற்றொடர்களை தனித்தனியாக விளங்கிக் கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும்.
ஏகாதிபத்தியம் என்பதற்கு பல நிலைகளிலும், பல்வேறுபட்ட விளக்கங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. பேரரசு ஒன்றை உருவாக்கும் அல்லது அதனைப் பேணும் நோக்குடன், ஒரு வெளிநாட்டின் மீது தொடர்ச்சியான கட்டுப்பாட்டையோ, மேலாதிக்கத்தையோ செலுத்துவது ஏகாதிபத்தியம் என அழைக்கப்படுகின்றது. ஆட்சிப்பகுதிகளை கைப்பற்றுதல், குடியேற்றங்களை ஏற்படுத்துதல், மறைமுகமான வழிகள் ஊடாக அரசியல் அல்லது பொருளாதாரத்தின் செல்வாக்கு செலுத்துதல் அல்லது கட்டுப்பாட்டை வைத்திருத்தல் என்பதன் மூலம் இது நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றது. சுருக்கமாக கூறினால், ஒரு நாடு தொலைவிலுள்ள நாடுகளின் மீது கொண்டிருக்கும் மேலாதிக்கக் கொள்கையாகும். இதுவே பொதுவாக பயன்படுத்தப்படும் விளக்கமாகும். இதனையே லெனின், புதிய சந்தைவாய்ப்புக்களையும், வளங்களையும் தேடுவதற்காக முதலாளித்துவம் ஏகாதிபத்தியத்தை தூண்டிவிட்டதாக கூறுகின்றார். அதனை அடுத்து ஸ்டாலினின் பார்வையில் யுத்தம், இரத்தம், சதை என்பதே ஏகாதிபத்தியம்.
இந்த மூன்று விளக்கங்களும் எந்த வகையிலும் வேறுபட்டவை அல்ல. அனைத்தும் கூற வரும் விடயம் ஒன்;றுதான். இந்த விளக்கங்களை நன்கு புரிந்து கொள்வதன் மூலம் இந்த ஏகாதிபத்திய நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்கும் நாடு எது, அதன் அதிகார மையம் எது என்பது தொடர்பில் உங்களால் இலகுவில் அடையாளங் கண்டு கொள்ள முடியும்.
உலகின் வலிமை வாய்ந்த அரசுகளின் நிலவுடைமை ஆசையின் வடிவமான காலனியாதிக்க கனவுகளில் சிக்கி நூற்றாண்டுகளை கடந்து, உலக அரசுகள் தமக்கிடையில் சண்டையிட்டு முதலாம், இரண்டாம் உலக யுத்தங்கள் நிறைவடைந்ததன் பின்னரான காலத்தில் இருந்து எமது இன்றைய நிலையை சிந்தித்து பார்க்க வேண்டியிருக்கின்றது. உலக ஒழுங்கில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் சந்தர்ப்பத்தில் முதலாளித்துவமும், ஏகாதிபத்தியமும் வௌ;வேறு வடிவங்களில் உலகின் ஆண்டான்களாக தமது இருப்பை உறுதி செய்து கொள்வதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொண்ட வண்ணம் உள்ளனர். இன்றைய உலக ஒழுங்கை தீர்மானிக்கும் முக்கியமான காரணிகளில் ஒன்றாக இரண்டாம் உலக மகா யுத்தம் காணப்படுகின்றது. இரண்டாம் உலக மகா யுத்தத்தின் முடிவுடன் மேலோங்கிய சக்தியாக எழுந்து வந்த அமெரிக்கா இன்று வரை உலக நாடுகளில் அரசியல் ரீதியான, இராணுவரீதியான, பொருளாதார ரீதியான ஏகாதிபத்திய பண்பை வெளிப்படுத்தி வருகின்றது. எல்லா விதத்திலும் உலகில் மேலாதிக்க போக்கை செலுத்த வேண்டும் என்ற அமெரிக்காவின் முயற்சிகள் பல்வேறு வழிகளிலும், அமெரிக்க ஆதரவு நாடுகளாலும் பல வடிவங்களிலும் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. இரண்டாம் உலக மகா யுத்தத்திற்கு பின்னரான உலக வரலாற்றிலே, உலக ஒழுங்கின் சீர்கேட்டுக்கு அமெரிக்காவின் ஏகாதிபத்திய செயற்பாடுகள் எவ்வாறு காரணியாக இருந்தன என்பதனை இலத்தீன் அமெரிக்க நாடுகள், மத்திய கிழக்கு நாடுகள், ஆபிரிக்க நாடுகளின் அரசியல் வரலாற்றை ஆராயும் போது புரிந்து கொள்ள முடியும். ஆப்கானிஸ்தானில் தொடங்கி, ஈராக்கில் இறங்கி, இன்று ஈரான் மீது தமது அதிகார கட்டளைகளை விதித்து வருவது. கியூபா, வியட்நாம் போன்ற நாடுகளில் முட்டி மோதிக் கொண்டது என அமெரிக்காவின் ஏகாதிபத்திய நடவடிக்கைகளினை பட்டியலிட்டுக் கொண்டே போகலாம்.

அமெரிக்காவின் வரலாற்றை அறிந்து கொள்ள முனையும் எவரும் எளிதில் ஒரு உண்மையைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். தனது சுயநலனைக் காத்துக் கொள்வதற்காக எந்தவித தார்மீக நெறிமுறைக்கும் உட்படாமல் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்து கொள்ளும் குணம் கொண்டது அமெரிக்கா என்பதே அது!

2001ஆம் ஆண்டு செப்ரம்பர் மாதம் 11ஆம் திகதி அமெரிக்க உலக வர்த்தக மையக் கட்டடங்கள் தாக்கி அழிக்கப்பட்டதன் பின்னரான அமெரிக்காவின் உலகு குறித்து செயற்பாடுகளும் மிகவும் முக்கியமானவையாக அமைந்துள்ளன.

செப்ரம்பர் 11க்குப் பின்னரான அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய நடவடிக்கைகள் எவ்வாறு பூகோளமயமாக்கலின் உதவியுடன் தேசிய இன முரண்பாட்டை தூண்டி விட்டன என்பதனை பார்ப்பதற்கு முதல் பூகோளமயமாக்கல் என்றால் என்ன என்பதனை விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

தொலைத்தொடர்பு, போக்குவரத்து, தகவல் தொழில்நுட்பம் ஆகிய முன்னேற்றங்களினால் உலக சமூகங்களுக்கு இடையில் அதிகரிக்கும் தொடர்பும், அதனால் ஏற்பட்டுள்ள ஒருவரில் ஒருவர் தங்கி வாழ வேண்டிய நிலையும் பூகோளமயமாக்கல் எனப்படுகின்றது. இன்னும் தெளிவாக சொல்லப் போனால் பூமியை ஒரு குடையின் கீழ், ஒரே அரசியல், பொருளாதார, சமூக, பண்பாட்டு நிலையை உடையதாக மாற்றும் செயற்பாடு எனக் குறிப்பிடலாம்.

இந்த பூகோளமயமாக்கல் என்பது இன்று முக்கியமான இரண்டு வழிகளில் முன்னெடுக்கப்படுகின்றது.

முதலாவது, ஒடுக்கப்படும் மக்கள், தம்மை சுரண்டும் மக்களின் அடையாளங்களுக்குள் ஐக்கியப்படுத்தப்படுவது.
மற்றையது, சுரண்டும் குழுக்கள் ஒன்றிணைந்து சுரண்டலை முன்னெடுத்துச் செல்வது.

இந்த இரண்டு வழிகளின் ஊடாகவும் உலக நன்மைக்காகவோ, அல்லது தேசத்தின் நன்மைக்காகவோ ஏதேனும் இடம்பெறும் என நம்புவது வீணான கற்பனை மாத்திரமே.

பூகோளமயமாக்கல் என்ற புதியதொரு வடிவத்தில் நவகாலனித்துவம் மீண்டும் தனது சுவடுகளைப் பதித்து வருகின்றது. விஞ்ஞான, தொழில்நுட்ப உபகரணங்களின் ஊடாக சிந்தனை ரீதியிலான திணிப்பை ஏற்படுத்தி, அடிமைத்தனத்தை புகுத்தும் பணியை வெகு இலகுவாக ஊடகங்களின் வழியாக பூகோளமயமாக்கல் செய்து கொண்டிருக்கின்றது. மேற்கத்தைய வாழ்க்கை முறைகள், பழக்க வழகங்கங்கள் ஊடகங்கள் வழியாக பிரசாரப்படுத்தப்படுகின்றன. தேசிய மொழிகள் மூலமான கல்விக்கான முக்கியத்துவம் பயனற்றதாக விளம்பரப்படுத்தப்பட்டு, தனித்து ஆங்கில மொழிமூலக் கல்வி மீண்டும் ஊக்குவிக்கப்படுகின்றது. இவ்வாறு தேசிய பண்பாட்டுக் கோலங்களை சீர்குலைக்கும் பணியை சிக்கலே இல்லாமல் பூகோளமயமாக்கல் செய்து வருகின்றது.

அடுத்தது தேசிய இன முரண்பாடு. இது மிகவும் எளிதாக விளங்கிக் கொள்ளக் கூடிய சொற்றொடர். தேசிய இனங்களுக்கு இடையில் ஏற்படும் முரண்பாடு. நாம் அனைவரும் அதன் சாட்சியங்களாக இன்று இருப்பதனால் இது தொடர்பில் பெரிதான விளக்கம் ஒன்றையும் முன்வைக்க நான் விரும்பவில்லை. ஆனால் இந்த தேசியம் என்பது ஒரு முதலாளித்துவக் கோரிக்கை என்பதனை நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டிய தேவை உள்ளது. ஏனெனில், மக்கள் கூட்டம் ஒன்று ஒடுக்கப்படும் நிலையில், அதில் தமக்கான பங்கினைக் கோரும் கோரிக்கை சுரண்டும் வர்க்கத்திடம் இருந்தே வருகின்றது. உதாரணமாக, இரண்டு இனப்பிரிவுகளின் ஆதிக்கத்தை கொண்டிருக்கக் கூடிய சுரண்டல் வர்க்கங்கள் மோதிக் கொள்ளும் போது ஏற்படும் யுத்தமானது அவை சார்ந்த ஒட்டு மொத்த சமூகத்தின் மீதும் சுமையாக வைக்கப்படுகின்றது. உண்மையில் இங்கே, இந்த போராட்டமானது ஓடுக்கப்படுபவர்களினால், சுரண்டப்படுபவர்களுக்கு எதிராக முன்வைக்கப்படும் போராட்டமாக இல்லை. அது தனியே, இரண்டு சுரண்டும் குழுக்களுக்கு இடையிலான போராட்டமாகவே இருக்கின்றது.

இந்த வகையில் நாங்கள் இன்று புரிந்து கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான விடயமாக இருப்பது இந்த தேசிய இன முரண்பாட்டுக்கு ஏகாதிபத்திய பூகோளமயமாக்கல் என்பது தூண்டற் கருவியாக அல்லது அடிப்படையாக இருக்கின்றது என்பதனையாகும்.

பூகோளமயமாக்கல் எனும் நிகழ்ச்சி நிரலின் உதவியுடன் உலகில் உள்ள தேசிய செல்வங்கள் பல்தேசிய நிறுவனங்களினால் கொள்ளையடிக்கப்படுகின்றன. இதனை தீவிரப்படுத்தும் வகையில் பல்தேசிய நிறுவனங்கள் பொருளாதார சுரண்டலின் மூலம் உலகத்தை ஒரே குடையின் கீழ் கொண்டு வரும் முயற்சியில் இறங்கியுள்ளன. இங்கு ஏகாதிபத்தியத்திற்கும் ஒடுக்கப்படும் மக்களிற்கும் இடையில் இருக்கும் இன்னும் ஒரு அங்கத்தையும் நாம் அவதானிக்க வேண்டியுள்ளது. அந்த அங்கம்தான் தேசிய முதலாளித்துவம் என்பதாகும். ஏகாதிபத்திய நடவடிக்கைகள் தீவிரமடைந்துள்ள நிலையில் அவர்களுக்கு சேவை செய்பவர்களாக இவர்கள் மாறியுள்ளனர். இந்த தேசிய முதலாளிகள் என்ற பிரிவில்தான் பாராளுமன்றத்திற்கு தெரிவு செய்யப்பட்டு, அரசாங்கத்தை அமைக்கும் ஆளும் கட்சியும் உள்ளடங்குகின்றது. ஏகாதிபத்தியம் பூகோளமயமாக்கலின் ஊடாக செயற்படுத்த விரும்பும் செயற்பாடுகளை தேசிய ரீதியில் அமுலாக்கும் இயந்திரங்களாக இவர்கள் இருக்கின்றனர். இந்த அதிகரித்த செயற்பாடு ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிரான மக்கள் எழுச்சியை உருவாக்குகின்றது. இதில் முன்னிற்பவர்களாக பாட்டாளிகள் இருக்கின்றனர். இந்த பாட்டாளி வர்க்கத்தினை பிரிக்கும் சூழ்ச்சியாகவே இந்த தேசிய இன முரண்பாட்டை ஏகாதிபத்தியம் கையாளுகின்றது. பாட்டாளிகளுக்குள் பிளவை ஏற்படுத்துவதற்காக ஒரு தேசிய இனத்திற்கு முன்னுரிமை அளித்தும், இன்னொரு தேசிய இனத்தை தாழ்த்தியும் இன முரண்பாட்டை உருவாக்குகின்றது ஏகாதிபத்தியம். இந்த சந்தர்ப்பத்தில், இந்த தேசிய இன முரண்பாட்டை மேலும் தூண்டிவிடும் செயலை தேசிய முதலாளித்துவமான அரசாங்கம் என்ற அமைப்பு செய்கின்றது. இதில் அரசாங்கத்தின் இருப்பு என்பது தங்கியுள்ளது. ஏனெனில், இந்த ஏகாதித்திய சக்திகளுக்கு இசைந்து போகாவிடில் அரசாங்கத்தை மாற்றிவிடும் அதிகாரத்தையும் இந்த ஏகாதிபத்திய சக்திகள் உருவாக்கி வைத்துள்ளன. இலங்கையின் இன முரண்பாட்டை நன்கு ஆராய்ந்து பார்க்கும் போது, இந்த நிலையை நாம் நன்கு உணர்ந்து கொள்ள முடியும்.

எனவேதான், பாட்டாளி வர்க்கம் என்ற அடிப்படையில் மக்கள் அணிதிரள்வது ஏகாதிபத்தியத்திற்கு மாத்திரமல்லாது, தேசிய இன முரண்பாட்டுக்கும் தீர்வாக அமையும் என்ற ஆணித்தரமான கருத்து முன்வைக்கப்பட்டு வருகின்றது.

பல தேசிய இனங்கள் வாழும் எமது நாட்டிலும் இந்த தேசிய இன முரண்பாடு என்ற போர்வையில் ஏகாதிபத்தியம், எமது நாட்டு அரசாங்கங்களை தமது கைக்கூலிகளாக வைத்துக் கொண்டு நிகழ்த்தி முடித்த இனப்படுகொலைகளும், சொத்து அழிப்புக்களும் நம் கண் முன்னே சாட்சியங்களாக இருக்கின்றன. ஆனால், இன்றும் நாங்கள் இந்த அழிவுகளுக்கு காரணம் மற்றைய தேசிய இனம் என்ற முட்டாள்தனமான கருத்தில் இருக்கின்றோம். அதனால்தான் பல தசாப்தங்களாக தொடரும் எமது நாட்டின் தேசிய இன முரண்பாட்டிற்கான சரியான தீர்வினை அடைய முடியாது தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றோம். 2009 ஆம் ஆண்டு மே 19ஆம் திகதிக்கு பின்னர் தற்போது ஏற்பட்டிருக்கும் நிலையை ஆழமாக பகுப்பாய்வு செய்து பார்க்க வேண்டியுள்ளது. மேலோட்டமாக, யுத்தம் நிறைவடைந்து விட்டது, குண்டுகள் வெடிப்பதில்லை, சோதனைகள் அதிகம் இல்லை, அடையாள அட்டை இல்லாமல் பயமின்றி வெளியே செல்லலாம் என்ற சூழ்நிலை காணப்படுகின்றது. ஆனால், இவற்றிற்கு எல்லாம் பின்னால் நாட்டு மக்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் ஜனநாயக ரீதியானதாக அங்கீகரிக்கப்பட்டு புதியதொரு வடிவில் வெளிக்கிளம்பி வருகின்றது. இன்னொரு வகையில் பார்க்கும் போது நாட்டு சொத்துக்களும், சேவைகளும் தனியார்மயமாக்கப்படுவதும், அபிவிருத்தி என்ற பெயரில் அயல்நாடுகளிற்கு தாரை வார்க்கப்படும் செயற்பாடுகளும் தொடர்கின்றன. 1980களில் உலக அரங்கில் அறிமுகமான ப+கோளமயமதால் என்ற ஏகாதிபத்தியத்தின் நிகழ்ச்சி நிரல் இலங்கையில் அன்றாட நடவடிக்கைகளில் வேரூன்றி செல்கின்றது.

யுத்த காலத்தில் மக்கள் நேரடியாக அழிவை எதிர்நோக்கினர். ஆனால், அந்த அழிவு மறைமுகமாக அமைதி, சமாதானம் என்ற பெயரில் தற்போது ஏற்பட்டு வருவதனை உணரக் கூடியதாகவுள்ளது. யுத்தகாலத்தின் இனங்களுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகளை தூண்டிவிட்டு, ஆயுதங்கள் மூலம் மக்களின் அமைதி சீர்குலைக்கப்பட்டது. இன்று தனியார்மயமாதல், தாரளாமயம், திறந்த பொருளாதாரம், நுகர்வு கலாசாரம் என்ற போர்வையில் நாட்டின் அரசியல், பண்பாட்டு, இராணுவ கட்டமைப்புக்களை ஆளும் சூழ்ச்சியை ஏகாதிபத்தியம் மேற்கொண்டு வருகின்றது. சமாதானம் என்ற ஒரு சொல்லை வைத்துக் கொண்டு, பயம், வறுமை, கொலை, கொள்ளை, கடத்தல், நுகர்வு கலாசாரம், வரி, லஞ்சம், கருத்துச் சுதந்திரம் இன்மை, சட்ட பயமின்மை என்ற வடிவங்களில் மக்களின் வாழ்வை சூறையாடி வருகின்றது.

இலங்கையில் பாராளுமன்ற பெரும்பான்மையை கைப்பற்றி ஆட்சி அமைக்கும் அரசாங்கங்களும் ஏகாதிபத்திய நலன்களுக்குச் சேவை செய்யும் நிறுவனங்களாகவே செயற்பட்டு வருகின்றன. நாட்டையும், நாட்டு மக்களையும் கொள்ளையிட முயற்சி செய்யும் ஏகாதிபத்திய சக்திகளுக்கு, இலங்கையில் முதலீட்டு சந்தர்ப்பங்களை வழங்குவதன் ஊடாக அரசாங்கம் உதவி புரிகின்றது. அமெரிக்கா, ஜப்பான், சீனா, இந்தியா என விரியும் வெளிநாட்டு முதலீடுகள் இவற்றுக்கு உதாரணங்களாக இருக்கின்றன. அதேவேளை, இவ்வாறான கொள்ளையிடும் செயற்பாடுகளை மறைக்கும் வகையில் சில அரச சார்பற்ற நிறுவனங்களின் ஊடாக உதவி வழங்கி தம்மை நல்லவர்களாக காட்டிக் கொள்ளும் பணியை இந்த வெளிநாடுகள் செய்கின்றன.

இந்த செயற்பாடுகளை ஆழமாக சிந்தித்துப் பார்க்கும் போது உதவி என்ற பெயரில் ஏகாதிபத்திய சக்திகள் நவகாலனித்துவத்தை எத்தனை வேகமாக நிறுவிவருகின்றன என்பதனை அன்றாடம் பத்திரிகைகளிலும், தொலைக்காட்சிகளிலும் சிரித்த முகத்துடன் காட்சி தரும் வெளிநாட்டு, அரசாங்க பிரதிநிதிகளின் படங்கள் எமக்கு விளக்குகின்றன.

உலக வங்கியின் நிதியுதவியின் பேரில் வழங்கப்படும் கடன்களை மாத்திரம் கவனத்திற் கொள்ளும் நமக்கு, அதன் பின்னால் எம்மைப் போன்ற ஊழியர்களின் ஈ.பி.எப், ஈ.ரி.எப் வைப்புக்கள் பணயமாக வைக்கப்பட்டிருப்பதனை மறைக்கும் அரசாங்கம் ஏகாதிபத்திய நலனுக்காக பகுதி, பகுதியாக நாட்டையும், மக்களையும் அடகு வைக்கின்றது.

கடந்த 30 வருடங்களில் பெரும் அழிவை ஏற்படுத்திய இந்த யுத்தத்தின் அடிப்படை காரணியாக இருப்பது என்ன? இனமுரண்பாடு என்று எம்மால் எளிதாக கூறிவிட முடியும். ஆனால், இந்த இன முரண்பாடு என்பது யாரால் திட்டமிடப்பட்டது. இதனை ஒழுங்குபடுத்திக் கொண்டிருப்பவர்கள் யார்? 2002ஆம் ஆண்டு போர் நிறுத்த உடன்படிக்கை என்ற பெயரில் மேலைநாடுகள், அதாவது ஏகாதிபத்தியமானது பூகோளமயமாக்கலை இலங்கையில் முழுமையாக அமுல்படுத்தியமையும், இலங்கையின் தேசிய சொத்துக்கள் தனியார்மயமாக்கப்பட்டதையும், தாராளமயம் என்ற பேரில் ஏற்பட்டிருக்கக் கூடிய அந்நிய கலாசார புகுத்தல்களையும் நாம் அவதானிக்கத் தவறிவிட்டோம். அதற்கு இந்த தேசிய முதலாளித்துவம் முன்வைத்த உபாயம்தான் ஏ9 வீதி திறப்பு, வடக்கு பயணம் என்பனவெல்லாம்.

தற்போதைய நிலையை எண்ணிப் பாருங்கள், அமைதி ஏற்பட்டுவிட்டது என்றதன் பேரில் கிழக்கின் உதயம், வடக்கின் வசந்தம் என புதிய அபிவிருத்தி பணிகள் என்ற போர்வையில் புதிய வீதிகள் நிர்மாணிக்கப்படுகின்றன, புதிய துறைமுகம், புதிய விமான நிலையம் என ஏகாதிபத்திய கடன்கள் இதற்குள் கொண்டு வரப்படுகின்றன. ஏகாதிபத்திய பொருளாதாரத்தின் மத்தியில் தேசிய பொருளாதாரம் என்பது மிகவும் கேவலமான நிலைக்கு தள்ளப்பட்டு விட்டது. நாட்டின் சுயதேவைக்கான அரிசி இல்லாத நிலையில் ஏற்றுமதி என்பதன் பேரில் அரிசி ஏற்றுமதி செய்யப்படுகின்றது. இதன் காரணமாக நாட்டில் வறியவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்த வண்ணம் உள்ளது.

எதிர்பார்க்க முடியாதவகையில் ஏகாதிபத்தியமானது உதவிகள், கடன்கள் என்பவற்றை வாரி வாரி வழங்குகின்றது. இதன் ஊடாக நேரடியான சுரண்டல் மற்றும் கடனுக்கான வட்டி என்ற வகைகளில் இலங்கையின் தேசிய வளங்கள் சுரண்டப்படுகின்றன.

இவ்வாறாக ஏகாதிபத்தியத்தின் தலையீடுகளுக்கு அரசாங்கமும் தாரளமய கொள்கையுடன் அனுமதி அளிக்கின்றது. அவ்வப்போது மக்கள் மத்தியில் ஏற்படும் கிளர்ச்சிகளை சமாளிப்பதற்கு பொருத்தமில்லாத பிரச்சினைகளை வெளிக் கொணர்ந்து மக்களின் கவனத்தை இலகுவாக திசை திருப்பி விடுகின்றது. அண்மையில் தேசிய கீதம் தொடர்பில் எழுப்பப்பட்ட பிரச்சினை இதற்கு சிறந்த உதாரணமாகும்.

தமிழர், சிங்களவர் என்ற பேத உணர்வை மக்கள் மத்தியில் நீடிக்கச் செய்வதற்கான ஒரு உபாயமாகவும் இது அமைந்துள்ளது.

இவ்வாறு ஏகாதிபத்திய செயற்பாடுகளின் உதவிக்கரமாக இலங்கை அரசாங்கம் இருக்கின்றது. அண்மைக்காலமாக அதிகம் பேசப்படும் விடயமாக மாறியுள்ள விக்கிலீக்ஸ் இணையத்தளம். இன்றைய தமிழ் பத்திரிகை ஒன்றில், இந்திய பத்திரிகையில் வெளிவந்த கார்ட்டூன் ஒன்றை பார்த்தேன். சர்வதேச அரசியல் என்ற 2010 பொறிக்கப்பட்ட உலக உருண்டை நிர்வாணமாக இருப்பது போன்ற காட்சி. எத்தனை உண்மை. அரசாங்கங்கள் பகிரங்கமானதாக இருப்பதற்கு நாம் உதவி செய்கின்றோம் என்ற தொனிப்பொருளுடன் இயங்கும் விக்கிலீக்ஸ், ஆப்கானிஸ்தானிலும், ஈராக்கிலும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் எவ்வாறு மதப்பிரிவுகளுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகளை தூண்டிவிட்டது, அது நடத்திய மனிதப் படுகொலைகள் என்பதனை விளக்குகின்றது. அதுமாத்திரமின்றி, உலகெங்கிலும் உள்ள அமெரிக்க தூதரகங்கள் எவ்வாறு குறித்த நாட்டின் அரசியல் செயற்பாடுகளில் செல்வாக்கு செலுத்துகின்றன என்பதனையும் வெளிக்கொணர்ந்தது.

காலத்துக்கு காலம் முதலாளித்துவம் தமது இருப்பை நிலைநிறுத்திக் கொள்வதற்காக பல்வேறு வழிமுறைகளை அறிமுகப்படுத்தியது. அந்த வகையில் ஏகாதிபத்தியத்தின் கருத்தியல் சார்ந்த கொள்கையாக தற்போது பின்நவீனத்துவம் என்பது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்க்கும் மக்களை குழுக்களாகப் பிரித்து அவர்களுடைய செயற்பாடுகளில் தேக்கத்தை கொண்டுவருவது அல்லது முற்றாக செயற்பாடுகளை இல்லாது செய்வது என்பதே இதன் நோக்கமாக உள்ளது.

இந்த சந்தர்ப்பத்தில், ஏகாதிபத்தியம் தொடர்பான பகுப்பாய்வு ஒன்றினை நடத்தி முதலாளித்துவத்தின் விதையாக தூவப்பட்டுள்ள ஏகாதிபத்திய பூகோளமயாதலுக்கு எதிராக மக்கள் அணிதிரள வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டுள்ளது.

ஏகாதிபத்தியத்தின் கால்களில் மிதியுண்டு நைந்து போயுள்ள பல நாடுகள் நாளாந்தம் யுத்தமும், இரத்தமும், சதையுமாய் அல்லலுறுவதனை நாளாந்தம் அறிந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றோம். இஸ்ரேல், பலஸ்தீனம், லெபனான், ஈராக், ஆப்கானிஸ்தான், ஆபிரிக்க நாடுகள் என விரியும் இந்த பட்டியலில் நாமும் இணையப் போகின்றோமா? அல்லது ஒடுக்கப்பட்ட தேசிய இனங்கள் ஒன்றாக இணைந்து ஏகாதிபத்திய பூகோளமயமாக்கல் மற்றும் தேசிய முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராக போராடப் போகின்றோமா?

மக்கள் சமுதாயம் மிகவும் பயங்கரமான பாதையை நோக்கி பயணித்துக் கொண்டிருக்கின்றது. மிகவும் மோசமான எதிர்காலத்தினை நோக்கிய இந்த பயணத்தில் ஏகாதிபத்தியத்தின் பணயக் கைதிகளாக இன்னும் எத்தனை காலத்திற்கு நாம் இருக்கப் போகின்றோம்? ஜனநாயகத்தின் பேரால், ஏகாதிபத்தியக் கனவுகளை இளைஞர்களில் விதைத்து, எதிர்காலத்தை சூன்யமாக்கும் முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராக, இனபேதங்களை மறந்து, பாட்டாளிகள் என்ற அணியில் ஒன்று திரள வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாக இருக்கின்றது.

ஒற்றுமை வழிஒன்றே வழியென்பது
ஓர்ந்திட்டோம்- நன்கு தேர்ந்திட்டோம்
மற்ற நீங்கள் செயுங்கொடு மைக்கெலாம்
அலைவுறோம்- சித்தம்- கலைவுறோம்
-பாரதியார்-

நன்றி! வணக்கம்!



Tuesday, October 12, 2010

நூற்றாண்டுகளை நோக்கி பயணிக்கும் ஒரு புரட்சியின் கதை

ஒக்டோபர் புரட்சியின் (ரஷ்யப் புரட்சி) நினைவாக முற்கூட்டியே எழுதப்பட்டது.
“குடிமக்கள் சொன்னபடி குடிவாழ்வு
மேன்மையுறக் குடிமை நீதி
கடியொன்றில் எழுந்ததது பார்: குடியரசென்று
உலகறியக் கூறிவிட்டார்
அடிமைக்குத் தளையில்லை.யாருமிப்போது
அடிமையில்லை. அறிக! என்றார்
இடிபட்ட சுவர்போல கலிவிழுந்தான்
கிருதயுகம் எழுகமாதே!
-பாரதி (புதிய ரஷ்யா)-
முதலாளித்துவத்தின் பிறப்பு, வளர்ச்சி, அதன் பயணங்கள், அதன் வீழ்ச்சி என்று அனைத்தையும் தனது “மூலதனம்” என்ற நூலிலே விபரித்துள்ள கார்ல் மாக்ஸ், முதலாளித்துவத்தின் அழிவில்தான் சோஷலிசம் மலரும் என்று கூறுகின்றார். அந்த முதலாளித்துவத்தின் அழிவில் சோஷலிசம் பிறந்தமைக்கு ஒரு உதாரணம் தான் ரஷ்யாவின் ஒக்டோபர் புரட்சி. எனினும், மீண்டும் முதலாளித்துவம் முன்னெழுந்து கார்ல் மாக்ஸ் கற்பனை செய்துள்ளதை விட அதிக வீரியத்துடன் காணப்படுகின்ற போதிலும், இந்த முதலாளித்துவச் சமூகம் ஒழிந்து சோஷலிச சமூகம் உருவாகுவதற்கான காலம் அண்மித்துள்ளமையை முதலாளித்துவத்தின் பேறுகளால் தோன்றியுள்ள உலக அழிவுகள் எமக்கு உணர்த்துகின்றன.

ரஷ்யாவில் தொடர்ச்சியாக நடைபெற்று வந்த ஜார் மன்னராட்சிக்கு எதிரான புரட்சிகள் உச்சநிலையை அடைந்து சோவியத் குடியரசு உருவாகிய வருடம் 1917 ஆகும். இந்த ஆண்டில் இரண்டு புரட்சிகள் இடம்பெற்ற போதிலும், ஒக்டோபர் மாதத்தில் நடைபெற்ற புரட்சியே மிகவும் முக்கியமானதாக கருதப்படுகின்றது. 1917ஆம் ஆண்டு பெப்பரவரி 23ஆம் திகதி தொடக்கம் 27 ஆம் திகதி வரையான காலப்பகுதியில் நடைபெற்ற புரட்சியின் போது பல தசாப்தங்களாக கொடுங்கோல் ஆட்சி புரிந்து வந்த ஜார் மன்னராட்சி முறைமை முடிவுக்கு வந்தது. எனினும், அதனைத் தொடர்ந்து வந்த ஆட்சி ஜார் மன்னர் ஆட்சியில் இருந்து வேறுபடாத, அதேபோன்றதோர் ஆட்சிமுறையையே பின்பற்றியது.

இரண்டாவது புரட்சி, ஆயுதம் ஏந்திய புரட்சியாகும். ஒக்டோபர் 24,25ஆம் திகதிகளில் நடைபெற்ற புரட்சியாகும். ஜார் மன்னராட்சி ஒழிக்கப்பட்ட பின்னர் உருவாக்கப்பட்ட அரசாங்கத்திற்கு எதிராக போல்ஷ்விக்குகளின் செஞ்சேனை மேற்கொண்ட புரட்சி இது. இந்த புரட்சியே ரஷ்யாவின் பொருளாதார, அரசியல் மற்றும் சமூக உறவுமுறைகளை மாற்றியமைத்த புரட்சியாகும். இந்த புரட்சி ஒக்டோபர் புரட்சி அல்லது போல்ஷ்விக் புரட்சி என்று வரலாற்றில் இடம் பிடித்துள்ளது.

பின்னணி
நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ரஷ்யா ஜார் மன்னர் பரம்பரையின் ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்தது. இந்த காலப்பகுதியில் மிகவும் மோசமான பொருளாதார, சமூக சூழலை ரஷ்ய மக்கள் அனுபவித்து வந்தனர். 19ஆம் நூற்றாண்டிலும், 20ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பப் பகுதியிலும், இந்த மன்னர்களுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் மாணவர்கள், தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள் மற்றும் சாதாரண மக்களால் முன்னெடுக்கப்பட்டன. இவற்றில் 1825ஆம் ஆண்டு நிக்கலஸ் மன்னருக்கு எதிராக நடைபெற்ற போராட்டமும், 1905ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற போராட்டமும் முக்கியமாக குறிப்பிடப்பட வேண்டியன. எனினும், இவை இரண்டுமே தோல்வியில் நிறைவுற்றன. இந்த போராட்டங்கள் சட்டப்பூர்வமான அரசாட்சியை உருவாக்குவது தொடர்பிலேயே முன்னெடுக்கப்பட்டன. முதலாவது உலகப் போரின் (1914-1918) போதான ரஷ்ய அரசின் நடவடிக்கைகளில் காணப்பட்ட மோசமான திட்டமிடல்களும், ஊழல்களும் மீண்டும் மக்கள் புரட்சிக்கான தேவையை உருவாக்கியது.

பெப்ரவரி புரட்சி
ஜார் மன்னராட்சி முறைமையை முடிவுக்கு கொண்டு வரும் புரட்சியாக 1917 பெப்ரவரி புரட்சி காணப்படுகின்றது. நாட்டின் பொருளாதார நிலை மிகவும் மோசமாக காணப்பட்டமையால், முதலாவது உலக யுத்தத்தில் பின்தங்கிய நிலையில் இருந்தமையும் ஜார் மன்னராட்சி ஒழிக்கப்பட காரணமாக அமைந்திருந்தது. ரஷ்யாவில் மனித வளங்கள் நிறைந்திருந்த போதிலும், போருக்காக அனுப்பி வைக்கப்பட்ட சுமார் 15மில்லியன் மக்களுக்கு ஆயுத மற்றும் இராணுவ தளபாடங்களை வழங்குவதற்கான வளங்கள் இல்லாதிருந்தது. வெகு சில தொழிற்சாலைகளே ஆயுத உற்பத்திக்கு பயன்படுத்தப்பட்டன. அத்துடன், மக்கள் போருக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டமையால் உள்நாட்டில் விவசாயம் பாதிக்கப்பட்டது. ஒருகட்டத்தில் போரிற்கு சென்றவர்களுக்கு உணவு விநியோகம் செய்வதற்கான வசதிகளும் இல்லாது போனது. இதனால் முதலாவது உலகப் போரில் ஈடுபட்டிருந்த நாடுகளிலேயே அதிக உயிரிழப்புக்களை சந்தித்த நாடாக ரஷ்யா மாறியது. இதன் மறுபுறத்தில் உள்நாட்டில் பொருட்களின் விலை அதிகரித்தது. இதன் தொடர்ச்சியாக 1917ஆம் ஆண்டில் ரஷ்யாவின் நகரங்களில் பஞ்சம் ஏற்பட்டது. இந்த நிலைமைகளை பயன்படுத்திக் கொண்ட ரஷ்ய பாராளுமன்றத்தின் கீழ் சபையான டூமா, இரண்டாம் நிக்கலஸ் தலைமையிலான ஜார் அரசாங்கத்தின் திட்டமற்ற யுத்த பங்கு குறித்து அதிருப்தியை வெளியிட்டது. ஆனால் அரசாங்கம் அதனை ஒரு பொருட்டாகவே எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.

ஆரம்பத்தில் அனைத்து சிறிய கட்சிகளும் இணைந்து யுத்தத்திற்கு ஆதரவளிக்கத் தீர்மானித்திருந்த போதிலும், நாட்டில் ஏற்பட்ட வறுமை, பட்டினி என்பன அரசாங்கத்திற்கு எதிரான உடனடியான புதிய ஜனநாயகத்துடனான புரட்சியின் தேவையை வலியுறுத்தி நின்றன. இதன் விளைவாக 1915ஆம் ஆண்டு லிபரல் கட்சிகள் அனைத்தும் இணைந்து பெரும்பான்மை பலத்துடன் கட்சியொன்றை அமைத்தன. 1916ஆம் ஆண்டின் நவம்பர் மாதத்தில் இந்த புதிய கட்சி யுத்தத்தில் ரஷ்யாவின் பங்களிப்பு தொடருமானால் நாட்டின் எதிர்காலம் இருட்டில் தள்ளப்பட்டுவிடும் என்று இரண்டாம் நிக்கலஸ் மன்னனுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்தது. அதனையும் இரண்டாம் நிக்கலஸ் கவனத்தில் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.

நாட்டில் தொடர்ந்த வறுமை மற்றும் பட்டினியின் காரணமாக அடிப்படை உணவு தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்கான பாண் கோரி 1917ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி மாதத்தில் மாத்திரம் 23பொதுக்கூட்டங்களும், போராட்டங்களும் இடம்பெற்றன. இந்த போராட்டங்களில் சுமார் 90,000 பொதுமக்கள் கலந்துகொண்டனர். மக்கள் பணிபகிஷ்கரிப்பில் ஈடுபட்டதுடன், பாதைகளை மறித்து ஆர்ப்பாட்டங்களில் ஈடுபட்டனர். பெப்பரவரி 24ஆம் திகதி பெட்ரோகிராட்டில் நடைபெற்ற போராட்டத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் “யுத்தத்தில் இருந்து வாபஸ் வாங்கு”, “எதேச்சாதிகாரத்தை முடிவுக்கு கொண்டு வா” என்ற கோரிக்கைகளை முழங்கியவாறு வீதிகளை வலம் வந்தனர். பெப்ரவரி 25ஆம் திகதி போராட்டம் தலைநகரம் முழுவதிலும் பரவியது. இந்த இரண்டு நாட்களும் பொலிஸாருக்கும், பொதுமக்களுக்கும் இடையில் பல பகுதிகளிலும் மோதல்கள் இடம்பெற்றன. பொலிஸ் நிலையங்கள் சிலவற்றை கைப்பற்றிய மக்கள் ஆயுதங்களை கைப்பற்றி, பொலிஸ் நிலையங்களை தீயிட்டுக் கொளுத்தினர்.

பெப்ரவரி 26ஆம் திகதி போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட தொழிலாளர்களை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வருவதற்காக இராணுவத்தினர் பயன்படுத்தப்பட்டனர். இதன்போது தொழிலாளர்களும், இராணுவத்தினரும் நேருக்கு நேர் மோதிக்கொண்டதில் பல தொழிலாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர். எனினும், தளராத தொழிலாளர்கள் மீண்டும், மீண்டும் வீதிகளில் இறங்கி போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். இந்த நிலையில் இரண்டாம் நிக்கலஸ் மன்னன் டூமாவை கலைத்தான். இதனை அடுத்து டூமா உறுப்பினர்கள் இரகசியமாக கூடி தனியானதோர் குழுவை அமைத்தனர். இதேவேளை, தொழிலாளர்களின் போராட்டம் தொடர்ந்தது. பெப்ரவரி 27ஆம் திகதி இடைவிடாத போராட்டத்தில் 150,000 தொழிலாளர்களின் உதவியுடன் தலைநகரம் தொழிலாளர்கள் வசமானது. இந்த போராட்டத்தின் போது சுமார் 1,500 தொழிலாளர்கள் உயிரிழந்தனர்.

நிக்கலஸ் மன்னனின் ஆட்சி உடனடியாக கலைக்கப்பட்டது. பெப்ரவரி 28ஆம் திகதி நிக்கலஸ் மன்னனின் ஆட்சியில் அமைச்சர்களாக இருந்தவர்கள் கைது செய்யப்பட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டது. பெட்ரோகிராட் சோவியத் தமது அதிகாரங்களை நிறுவி ரஷ்யா முழுவதும் பரவச் செய்வதற்கான சந்தர்ப்பங்கள் இருந்த போதிலும், அது அந்த சந்தர்ப்பங்களை தவறவிட்டது. பெட்ரோகிராட் சோவியத்தில் அங்கம் வகித்த பலர் தொழிலாளர் தரப்பினர்களாக இருந்தமையினால், முதலாம் உலக யுத்தத்தில் தமது நாட்டின் பங்கை அவர்கள் பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இதனால் அரசாங்கத்தில் தடுமாற்றமான நிலை உருவெடுத்தது. இந்த நிலையில் நாடு தாண்டி வாழ்ந்து வந்த போல்ஷ்விக்குகளின் தலைவர் விளாடிமர் இலியச் லெனின் ஏப்ரல் 16ஆம் திகதி தாய்நாட்டிற்கு திரும்பி, அப்போதைய அரசாங்கத்திடம் அவர் சில கோரிக்கைகளை முன்வைத்தார். நிலபிரபுக்களிடம் இருந்து நிலங்கள் தொழிலாளர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும். தொழிலாளர்கள் சார்ந்த தொழிற்றுறை கட்டியமைக்கப்பட வேண்டும். யுத்தம் முடிவுக்கு கொண்டு வரப்பட வேண்டும். அனைத்து அதிகாரங்களும் சோவியத் வசம் ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகளே அவை. பெட்ரோகிராட் சோவியத்தில் போல்ஷ்விக்குகள் சிறுபான்மையினராகவும், மென்ஷ்விக்குகளே பெரும்பான்மையானவர்களாகவும் இருந்தனர். அதனால், ரஷ்யாவின் அதிகாரம் மிக்க அரசாங்கமாக உருவெடுத்த பெட்ரோகிராட் சோவியத், யுத்தத்தை தொடர்ந்து முன்னெடுப்பதையே பிரதான இலக்காகக் கொண்டிருந்தது.

இதன் காரணமாக நாட்டில் தொடர்ந்தும் ஒரு பதற்றநிலை காணப்பட்டது. இது புதிய அரசாங்கத்தின் தீர்மானங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதில் சிக்கல்நிலையை தோற்றுவித்தது.

எனினும், மார்ச் 6ஆம் திகதி பெட்ரோகிராட் சோவியத் வெளியிட்ட அறிவிப்பில் இறுதி வெற்றி வரை முதலாம் உலக யுத்தத்தில் ரஷ்யாவின் பங்களிப்பு தொடரும் என குறிப்பிடப்பட்டது. ரஷ்யாவின் பெரும்பான்மையான மக்கள் இந்த யுத்தத்தில் விருப்பம் இன்றி இருந்தமையின் விளைவாக மீண்டும் ஒரு முரண்பாடு நாட்டுக்குள் உருவெடுத்தது. அரசியல் நிர்வாக மாற்றமே ரஷ்ய மக்களின் உடனடி தேவையாக கருதப்பட்டது.

ரஷ்யாவை வந்தடைந்த லெனின் போல்ஷ்விக் கட்சியின் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். இதன் போது உரையாற்றிய அவர், யுத்தத்திற்கு கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்ததுடன், போல்ஷ்விக்குகள் சிறுபான்மையினராக இருந்த போதிலும், பெரும்பான்மை பலம் தொழிலாளர்களின் உதவியுடன் சிறப்பான திட்டமிடல் இருக்கும் பட்சத்தில் அதிகாரத்தை மக்கள் மயப்படுத்தலாம் என்றும் குறிப்பிட்டார். போல்ஷ்விக்குகளின் போராட்டம் “சமாதானம், நிலம், உணவு” என்பதை குறிக்கோளாக கொண்ட கொள்கையாக மாற்றம் பெற்றது.

இந்த போராட்டங்களின் மத்தியில் ஜூன் 3ஆம் திகதி சோவியத்தில் அமைக்கப்பட்ட அகில ரஷ்ய காங்கிரஸிலும் போல்ஷ்விக்குகள் சிறுபான்மை பலத்தையே பெற்றனர். மென்ஷ்விக்குகளே பெரும்பான்மை பலமுடையவர்களாக இருந்தனர். ஒரு பக்கத்தில் அபிவிருத்தி மற்றும் சமூக முரண்பாடுகள் நாடெங்கிலும் பரவத்தொடங்கியது. இதன் காரணமாக தொழிற்சாலைகள் பல மூடப்பட்டதுடன், வறுமையும், பட்டினியும் நாடெங்கும் பரவியது. அரசாங்கம் உடனடியாக மக்கள் பிரச்சினைக்கு தீர்வினை முன்வைக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தி தொழிலாளர்கள் பணிபகிஷ்கரிப்பு போராட்டங்களில் குதித்தனர்.

இந்த நிலையில் யுத்த களத்திற்கு சென்ற வீரர்கள், யுத்தத்தை கைவிட்டு நாட்டுக்கு திரும்பினர். ஜுன் மாதம் 18ஆம் திகதி போல்ஷ்விக்குகளின் தலைமையில் சுமார் 500,000மக்கள் பெட்ரோகிராட் வீதியில் இறங்கி தற்காலிக அரசாங்கத்திற்கு எதிராக போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். இதனையடுத்து, சற்றுநிதானித்துக் கொண்ட அரசாங்கம், தொழிலாளர்கள் கூடுவதற்கு தடை விதித்தது. லெனினை கைது செய்யுமாறு பணித்தது. போல்ஷ்விக் தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். ஜார் அரசாங்கத்தினைப் போன்றதொரு எதேச்சாதிகார முறையை புதிய அரசாங்கம் பயன்படுத்தத் தொடங்கியது. எதிர்கால நலன்கருதி ஸ்டாலின் மற்றும் போல்ஷ்விக் தலைவர்களின் வேண்டுகோளின் பேரில் லெனின் பத்திரமாக இரகசிய இடமொன்றில் தங்கவைக்கப்பட்டார். ஆகஸ்ட் 8ஆம் திகதி பாதுகாப்புக்காக மாறுவேடத்தில் பின்லாந்தை சென்றடைந்தார் லெனின். இந்த சந்தர்ப்பத்தில் போல்ஷ்விக்குகளை சரியான முறையில் வழிநடத்தி விரைவான போராட்டம் ஒன்றுக்கு தயார்படுத்தும் பணியில் மிகவும் சிரத்தையாக ஈடுபட்டிருந்தவர் ஸ்டாலின். தொழிலாளர்கள் மத்தியில் ஸ்டாலினுக்கு செல்வாக்கு அதிகரிப்பதற்கு இந்த காலம் மிகுந்த பயனுடையதாக இருந்தது. அது மாத்திரமல்லாது, லெனினுக்கு அடுத்து சோவியத் அரசை நிர்வாகிக்கக் கூடிய ஆளுமைப் பண்பு நிறைந்தவர் ஸ்டாலின் என்பது வெளிப்படையான காலப்பகுதி அது. லெனினின் ஆலோசனையுடன் இறுதி யுத்தத்திற்கான ஏற்பாடுகளை செய்து கொண்டிருந்தார் ஸ்டாலின்.

ஒக்டோபர் 10ஆம் திகதி மீண்டும் ரஷ்யாவை வந்தடைந்தார் லெனின். பெட்ரோகிராட்டிலே, லெனின் தலைமைத்துவத்தின் கீழ் அமைக்கப்பட்ட செஞ்சேனை, தொழிலாளர்களுடன் இணைந்து போராட்டங்களை முன்னெடுக்க ஆரம்பித்தது. அரசாங்க அலுவலகங்கள், தொலைத் தொடர்பு நிலையங்கள், ரயில்வே நிலையம், அரசாங்க வங்கிகள் என்று அனைத்துமே செஞ்சேனை வசமானது. ஸ்டாலினின் மிகத் துல்லியமான திட்டமிடல்கள் வெற்றிகரமாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டன. தற்காலிக அரசாங்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் தப்பியோடி ஜார் மன்னர்களின் ஆடம்பர இல்லமாக இருந்த குளிர்கால அரண்மனையில் ஒளிந்துகொண்டனர். ஒக்டோபர் 25ஆம் திகதி ரஷ்யாவின் ஆட்சி அதிகாரம் புரட்சிக் குழுவின் கையில் வந்துவிட்டதை, போல்ஷ்விக்குகளின் மத்திய குழு இயங்கிவந்த ஸ்மோல்னி மாளிகையில் வைத்து லெனின் அறிவித்தார். ஒக்டோபர் 26ஆம் திகதி இரவு குளிர்கால அரண்மனையை சுற்றிவளைத்த செஞ்சேனை அப்போதைய அரசாங்கத்தின் அமைச்சர்கள் அனைவரையும் கைது செய்தது. ஓக்டோபர் 26ஆம் திகதி சுதந்திர சோவியத்தில் பொதுமக்கள் மத்தியில் புரட்சியின் வெற்றியை அறிவிக்க வந்த லெனின் இரண்டு ஆணைகளை மக்கள் சபையின் அங்கீகாரத்திற்கு சமர்ப்பித்தார். முதலாம் உலக யுத்தத்தில் இருந்து ரஷ்யா விலகிக் கொள்வது மற்றும் நிலம் மீதான தனியுடமை நீக்கப்பட்டு தொழிலாளர்களுக்கு அவற்றை பகிர்ந்தளிப்பது. புரட்சியின் வெற்றி ஆடம்பரங்கள், பட்டாசுகள், கொண்டாட்டங்கள் எதுவும் இன்றி சோவியத் அரசு மலர்ந்தது. இதன் பின்னர் தற்காலிக அரசாங்கத்தின் தலைவராக இருந்த க்ரன்ஸ்கி தப்பிச் சென்ற படைகளை சேர்த்துக் கொண்டு ஆட்சியை கைப்பற்ற செய்த முயற்சியும் லெனினால் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டது. செஞ்சேனைகள் அணிவகுக்க சோவியத் அரசு ஒரு நீண்டகால சோஷலிச அரசியல் அனுபவத்தை ரஷ்ய மக்களுக்கு வழங்கியது. உலக நாடுகள் பலவற்றின் விடுதலை உணர்வுக்கான படிப்பினையாகவும் இது விளங்குகின்றது.

உலகெங்கும் அடக்கி, ஒடுக்கப்பட்ட சிறுபான்மை மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வான சுயநிர்ணயத்திற்கு சரியான வரைவிலக்கணத்தை கொடுத்து நடைமுறைப்படுத்திக் காட்டியவரும் லெனின் ஆவார். சோவியத் அரசு இன்று சிதறுண்டுள்ளதாகவும், அது கம்யூனிசத்தின் தோல்வியாகவும் எதிரிகள் மார்தட்டி பிரசாரம் செய்து கொண்டிருக்கின்றார்கள். ஆனாலும், இன்று தமது உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டு, அடக்கி, ஒடுக்கப்பட்டவர்களாக, அடிமைகளாக இருந்து வரும் இலங்கை உட்பட பல நாடுகளின் பிரச்சினைகளை தீர்த்து வைப்பதற்கு சுயநிர்ணய உரிமை என்பதனை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு நிரந்தரமான முடிவினை எட்டமுடியாது என்பதனையும், பிரிந்து செல்வதற்கான உரிமையுடன் இணைதல் என்ற சுயநிர்ணயத்தின் நடைமுறைக்கு சோவியத் அரசு காலம் மறையாத உதாரணமாக இருப்பதையும் அவர்களால் ஒருபோதும் மறுக்க முடியாது.
'அராஜகம் பிறந்தநாள் தொடக்கம் சுரண்டலுக்கெதிரான எல்லாவிதமான வார்த்தை விளக்கங்களையும் தந்ததைத் தவிர வேறெதனையும் சாதிக்கவில்லை. அதனோடு அவர்கள் ஏன் முதலாளித்துவச் சுரண்டல் நடைபெறுகின்றது? ஏன் முதலாளித்துவச் சமூகமுறை உருவாகுகின்றது? ஏன் முதலாளித்துவம், சோஷலிசமாக அபிவிருத்தியடைய வேண்டும்? என்பதன் கட்டாய விதிகளையும், தொழிலாள வர்க்கப் போராட்டமே சோஷலிச சமூகத்தை படைக்க வல்லது என்பதையும் விளக்கிக் கூறுவதில்லை. அவர்களின் மனோநிலையானது புத்திஜீவிகளினதும் உதிரிதொழிலாளிகளினதும் மனோநிலையேதவிர, தொழிலாள வர்க்க மனோநிலையல்ல.'
-லெனின்-

Wednesday, August 4, 2010

எங்கள் பூமி..... எங்கள் இயற்கை.....

செவ்விந்தியத் தலைவர் சீயட்ல் (Si’ahl ), தம்முடைய பாராம்பரிய நிலம் தொடர்பில் எழுதிய கடிதம்.செவ்விந்தியர்களின் பாரம்பரிய உறைவிடத்தை அமெரிக்க அரசாங்கம் கையகப்படுத்தும் முயற்சியின் போது இந்த கடிதம் எழுதப்பட்டுள்ளது.இந்த கடிதம் 1855ஆம் ஆண்டில் எழுதப்பட்டதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது.

இணையத்தில் ஆங்கிலத்தில் கிடைத்த அந்த அரிய கடிதத்தை தமிழில் மொழிபெயர்க்கும் சிறுமுயற்சி இது. திட்டமிட்ட குடியேற்றம், பலவந்தமான குடியேற்றம் என அன்றாட செய்திகளில் செவிமடுக்கும் சந்தர்ப்பங்களில் இந்த கடிதம் நமக்கும் ஒரு செய்தியை சொல்லத்தான் செய்கின்றது.
"உங்களால் வானத்தையும், நிலத்தின் அனலையும் வாங்கவோ அல்லது விற்கவோ எவ்வாறு முடியும்? உங்கள் சிந்தனை எமக்கு விசித்திரமாக இருக்கின்றது. நாங்கள் சுத்தமான காற்றையும், பிரகாசமான நீரையும் கொண்டிராவிட்டால் உங்களால் எவ்வாறு அதனை வாங்க முடியும்?

இந்த பூமியின் ஒவ்வொரு பகுதியும் என் மக்களுக்காக பூஜிக்கப்பட்டது. பிரகாசிக்கும் ஒவ்வொரு பைன் மரங்களும், கரையின் மணல் துகள்கள் ஒவ்வொன்றும், கரும்பலகைகளில் காணப்படும் ஒவ்வொரு துளி பனியும், ஒவ்வொரு பூச்சிகளும், நினைவுகளில் புனிதமாகவும், என் மக்களின் அனுபவங்களாகவும் இருக்கின்றன. இந்த மரங்களின் வளர்ச்சிக்கு காரணமான தாவரப் பால்கள் சிவப்பு மனிதர்களின் நினைவுகளை சுமந்து செல்கின்றன.

நட்சத்திரங்களுடன் சேர்ந்துகொள்ளும் பயணத்தில் வெள்ளை மனிதனின் இறப்பு, அவனுடைய பிறந்த நாட்டை மறந்துவிடச் செய்கின்றது. எங்கள் மரணம் இந்த பூமியை மறந்துவிடச் செய்யாது. ஏனெனில், அது சிவப்பு மனிதர்களின் தாயாக இருக்கின்றது. நாங்கள் இந்த பூமியின் ஒரு அங்கம். இந்த பூமி எங்களில் ஒரு அங்கம். வாசனை மிகுந்த மலர்கள் என் சகோதரிகள். மான்கள், குதிரைகள், கழுகுகள் எங்கள் சகோதரர்கள். உயர்ந்த சிகரங்கள், புல்வெளியின் துளிகள், போனி குதிரையின் உடல் வெப்பம், அனைத்து மனிதர்கள் என்று நாங்கள் அனைவரும் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.

எங்கள் நிலப்பகுதியை வாங்குவதற்கு வொஷிங்டனின் பெரிய தலைவர்(ஜனாதிபதி) விருப்பம் தெரிவித்து நமக்கு செய்தி அனுப்பியுள்ளார். நாங்கள் நிம்மதியாக வாழ்வதற்கு எங்களுக்காக வேறு இடமொன்றை ஒதுக்கி தருவதாகவும் அவர் குறிப்பிடுகின்றார். அவர் எங்கள் தந்தை. நாங்கள் அவரது குழந்தைகள். எனவே, எங்கள் நிலத்தை வாங்குவதற்கான உங்களுடைய யோசனை குறித்து நாங்கள் சிந்திக்கின்றோம். ஆனால் அது இலகுவானது அல்ல. இந்த நிலம் எங்களுக்காக பூஜிக்கப்பட்டது.

ஓடைகளிலும், ஆற்றிலும் ஒடும் பிரகாசமான நீர், சாதாரணமான நீர் அல்ல. அது எங்கள் மூதாதையர்களின் இரத்தம். எங்கள் நிலத்தை உங்களுக்கு விற்றால், அது பூஜிக்கப்பட்டது என்பதை நீங்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அது பூஜிக்கப்பட்டது, ஏரியின் தெளிவான நீரின் ஒவ்வொரு கோரமான பிரதிபலிப்பும் என் மக்களின் வாழ்க்கை நினைவுகளையும், நிகழ்வுகளையும் கூறுகின்றது என்பதனையும் உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நீங்கள் கூற வேண்டும். நீரின் சலசலப்பில் வெளிப்படும் சத்தம் என் தந்தையினது, தந்தையின் குரல்.

ஆறுகள் எங்கள் சகோதரர்கள். அவை எங்கள் தாகத்தை ஆற்றுகின்றன. எங்கள் படகுகளை சுமந்து சென்று, எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு ஊட்டமளிக்கிறது. எங்கள் நிலத்தை உங்களுக்கு விற்றால், ஆறுகள் எங்களதும், உங்களுடையதும் சகோதரர்கள், உங்கள் சொந்த சகோதரர்கள் மீது பாசத்தை பொழிவது போல், ஆற்றையும் பராமரிக்க வேண்டும் என்பதனை நினைவில் கொள்வதுடன், உங்கள் பிள்ளைகளுக்கும் கற்பிக்க வேண்டும்.

வெள்ளை மனிதர்கள் எங்கள் முறைகளை புரிந்துகொள்ளமாட்டார்கள் என எங்களுக்கு தெரியும். நிலத்தின் ஒருபகுதி, அடுத்த பகுதியைப் போன்ற ஒன்று மாத்திரமே அவர்களுக்கு, இரவில் வந்து தமக்கு தேவையானவற்றை எடுத்துக் கொண்டு செல்லும் விருந்தினர்கள் அவர்கள். பூமி அவர்களது சகோதரர் இல்லை. ஆனால் அவர்களது பகைவன். அதை அறிந்தவுடன் அவர்கள் வேறிடம் செல்கின்றார்கள். அவர்கள் தமது தந்தையின் கல்லறைகளையும், பிள்ளைகளின் பிறப்புரிமைகளையும் மறந்து செல்கின்றார்கள். அவர்கள், தமது தாய், பூமி, சகோதரர், வானம் என்பவற்றை கொள்வனவு செய்யக் கூடிய, சூறையாடக் கூடிய, ஆடுகள் அல்லது பிரகாசமான முத்துக்களை போல விற்கக்கூடிய பொருட்களாக கருதுகின்றனர். அவர்களுடைய பசி இந்த பூமியை வேகமாக அழித்து வெறும் பாலைநிலத்தை மாத்திரமே எஞ்சச் செய்யும்.

எனக்குத் தெரியவில்லை. எங்கள் முறைகள், உங்கள் முறைகளைவிட வித்தியாசமானது. உங்களுடைய நகரங்களின் பார்வை எங்கள் சிவப்பு மனிதர்களின் கண்களுக்கு வேதனையைத் தருகின்றது. அதற்கு காரணம் சிவப்பு மனிதர்கள் காட்டுமிராண்டிகள் அவர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

வெள்ளை மனிதர்களின் நகரங்களில் அமைதியான இடமே கிடையாது. வசந்த காலத்தில் இலைகள் அசைந்தாடும் ஒலியையும், பூச்சிகள் சேர்ந்து எழுப்பும் ஒலியையும் செவிமடுப்பதற்கு இடமொன்றும் இல்லை. நான் காட்டுமிராண்டியாய் இருப்பதனால் என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் இருக்கலாம். உரத்த சத்தம் காதுகளுக்கு தீங்கு விளைவிக்கலாம். குருவியின் தனித்த அழும் ஒலி அல்லது இரவில் குளங்களின் அருகில் தவளைகள் கலந்துரையாடும் ஒலியை கேட்காத மனிதன் வாழ்ந்து என்ன பயன்? நான் சிவப்பு மனிதன். என்னால் இதனை புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. குளத்தின் மீதாய் வீசும் காற்றின் மெல்லிய ஒலி, அதன் சுகந்தம், மழையினால் கழுவப்பட்ட அல்லது பைன் மரங்களினால் ஏற்பட்ட சுகந்தம் என்பவற்றையே இந்தியர்கள் விரும்புகின்றனர்.

சிவப்பு மனிதர்களுக்கு காற்றே விலைமதிப்பற்றது. அனைத்தும் சுவாசிக்கின்றன. விலங்குகள், மரங்கள், மனிதர்கள் என அனைவரும் சுவாசித்தை பகிர்கின்றனர். வெள்ளை மனிதர்களும் அதே சுவாசத்தையே பகிர்கின்றனர். வெள்ளை மனிதர்கள் தாம் சுவாசிக்கும் காற்று குறித்து கவனிப்பதில்லை. பல காலங்களாக மனிதன் இறப்பது போல், துர்நாற்றங்களுக்கு உணர்வற்றவனாக இருக்கின்றான். எங்கள் நிலத்தை உங்களுக்கு விற்றால், காற்று நமக்கு விலைமதிக்க முடியாதது, எங்கள் பாட்டானார் முதலில் சுவாசித்ததும், இறுதி சுவாசத்தை விட்டதும் இந்த காற்றில்தான் என்பதை நீங்கள் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும். எங்கள் நிலத்தை உங்களுக்கு விற்றால், அதனை பூஜிக்கத்தக்கதாகவும், வெள்ளை மனிதர்கள் சென்று புல்வெளிகளின் மலர்களால் சுவையேற்றப்பட்ட காற்றை சுவைக்கும் இடமாகவும், வைத்திருக்க வேண்டும்.

எனவே, நீங்கள் நிலத்தை வாங்குவது தொடர்பில் அனுப்பியுள்ள திட்டம் குறித்து நாங்கள் சிந்திக்கின்றோம். அதனை ஏற்றுக் கொள்ள தீர்மானித்தால், நான் ஒரு நிபந்தனையிடுவேன். இந்த நிலத்தின் மிருகங்களை வெள்ளை மனிதர்கள் தமது சகோதரர்களாக நடத்த வேண்டும்.

நான் ஒரு காட்டுமிராண்டி. எனக்கு வேறெந்த முறையும் புரியவில்லை. வெள்ளையர்களினால் கைவிடப்பட்டு புகைவண்டியில், மோதி அழிந்து, அழுகிப்போன ஆயிரக்கணக்கான காளைகளை நான் புல்வெளிகளில் கண்டுள்ளேன். நாங்கள் வாழ்வதற்காக மாத்திரம் கொலை செய்யும் காளைகளை விட, புகைவிடும் இயந்திர குதிரை எவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பதனை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. நான் ஒரு காட்டுமிராண்டி.

மிருகங்கள்இல்லாத பூமியில் மனிதன் எதற்கு? மிருகங்கள் எல்லாம் அழிந்துவிட்டால், மனிதன் ஆன்மாவின் தனிமையில் இறந்து போவான். மிருகங்களுக்கு என்னவெல்லாம் நடக்கின்றதோ, அது விரைவில் மனிதனுக்கும் நடக்கும். எல்லாமே பின்னிப்பிணைந்தவை.

உங்கள் குழந்தைகளின் காலடியில் உள்ள நிலம், எங்கள் பாட்டானார்களின் சாம்பல் என உங்கள் குழந்தைகளுக்கு நீங்கள் கற்பிக்க வேண்டும். எனவே, அவர்கள் இந்த நிலத்தை மதிப்பார்கள். எங்களைப் போன்ற வாழுயிர்களினால் பூமி செல்வச்செழிப்புடன் இருப்பதாக உங்கள் பிள்ளைக்கு கூறுங்கள். இந்த பூமி எங்கள் தாய் என எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நாங்கள் கற்பித்ததை, உங்கள் பிள்ளைகளுக்கும் கற்பியுங்கள். வாழ்க்கை எனும் வலையை பின்னுபவன் மனிதனல்ல. அதில் ஓரிழை மாத்திரமே அவன். அந்த வலைக்கு அவன் என்ன செய்தாலும், அது அவனுக்கே செய்தமைக்கு ஒப்பாகும்.

வெள்ளை மனிதர்களின் கடவுள், அவர்களுடன் நடந்து, நண்பருக்கு நண்பராக இருந்தாலும், அவர்கள் பொதுவான விதியிலிருந்து விலகமுடியாது. நாங்கள் அனைவரும் சகோதரர்களாக இருக்கலாம். பார்க்கலாம். ஒரு விடயம் எமக்குத் தெரியும். ஒருநாள் வெள்ளை மனிதன், எங்கள் கடவுளும், அவர்களது கடவுளும் ஒன்றென்பதை கண்டறிவான். தற்போது எங்கள் நிலத்தை சொந்தமாக்கிக் கொள்வதற்கு விரும்புவது போல, அவரையும் உங்களுக்கு சொந்தமாக்கிக் கொள்வதற்கு நீங்கள் சிந்திக்கலாம். ஆனால் உங்களால் முடியாது. அவர் மனிதர்களின் கடவுள். சிவப்பு மனிதன், வெள்ளை மனிதன் அனைவருமே அவரைப் பொறுத்தவரையில் சமமானவர்கள். அவருக்கு இந்த பூமி விலைமதிப்பற்றது. இந்த பூமிக்கு ஊறுவிளைவிப்பதற்கு எடுக்கும் முயற்சிகள், அதன் ஆக்குநர் மீது எடுக்கும் நடவடிக்கைக்கு ஒப்பானதாகும். பழங்குடியினர்களை தொடர்ந்து வெள்ளையர்களும் இல்லாது போகலாம். உங்கள் மெத்தையை மாசுபடுத்தினால், அந்த இரவு உங்கள் கழிவுகளிலேயே நீங்கள் காலஞ்செலுத்த நேரிடும்.

ஆனால், உங்களை இந்த பூமிக்கு கொண்டு வந்து, விசேட காரணங்களுக்காக இந்த நிலத்தின் மீதும், சிவப்பு மனிதர்கள் மீது செல்வாக்கு செலுத்துவதற்கு உங்களுக்கு அதிகாரம் வழங்கியுள்ள கடவுளின் பலத்துடன், நீங்கள் மேற்கொள்ளும் அழிவு நடவடிக்கையால், நீங்கள் மேலும் பிராகசமாக ஜொலிப்பீர்கள். இந்த விதி எங்களுக்கு மர்மம். காளைகள் எல்லாம் எப்போது படுகொலை செய்யப்பட்டது, காட்டு குதிரைகள் எப்போது அடக்கப்பட்டது, காடுகளின் இரகசிய மூலைகள் எப்போது பெரும் எண்ணிக்கையிலான மனிதர்களின் வாசத்தால் நிறைந்தது, மலை முகடுகளின் பார்வை சம்பாஷிக்கும் வயர்களால் எப்போது தொடுக்கப்பட்டது என்பவற்றை எம்மால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. எங்கே காடுகள்? அழிந்துவிட்டன. எங்கே கழுகு? அழிந்துவிட்டது."






LinkWithin

Related Posts with Thumbnails