Skip to main content

இனி வரும் காலம்



கால சுழற்சியின்

பெரு நெருப்பில்

தனிமையின் நிழலாய்

வளர்ந்து செல்லும்

நிசப்தத்தில்

ஆளரவமற்ற வீதி

எதையோ

உணர்த்திச் செல்கிறது

பார்வைக்கு எட்டிய தூரம் வரை

உன் நினைவுகளைத் தவிர

எதுவுமேயில்லை ....


வெயிட்காலப்பொழுதுகளில்

நிழலாய் தொடரும்

உன்னை விலக்கி வைத்துவிட்டு

இருளை விழுங்கி

பயங்கர மௌனத்தையும்

அச்சத்தையும்

பிரசவிக்கும்

கொடுரமான தனிமையில்


பயணிக்கிறேன் ....

எஞ்சியிருக்கும் வாழ்வில் ........

Comments

  1. //இருளை விழுங்கி

    பயங்கர மௌனத்தையும்

    அச்சத்தையும்

    பிரசவிக்கும்

    கொடுரமான தனிமையில் //



    நல்லாவே எழுதறீங்க தல

    ReplyDelete
  2. நன்றிண்ணா! தலைன்னெல்லாம் சொல்லாதீங்க! அனுபவத்துல வருது!

    ReplyDelete
  3. கோபிநாத்-ங்கற பேர்ல ஏற்கனவே ஒரு பதிவர் இருக்காரு. அவர்தான் கவிதை எழுதியிருக்காரோன்னு கொஞ்சம் பயந்துட்டேன் :-)

    ReplyDelete
  4. //கோபிநாத்-ங்கற பேர்ல ஏற்கனவே ஒரு பதிவர் இருக்காரு. அவர்தான் கவிதை எழுதியிருக்காரோன்னு கொஞ்சம் பயந்துட்டேன் :-)//

    நல்ல வேளை என் கவிதையைப் பார்த்து பயந்துட்டீங்களோன்னு நினைச்சேன்... நன்றி நண்பா...

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

தீண்டாத வசந்தம் - மனதை தீண்டிய நாவல்

வாழ்க்கையின் தீவிரமான வாசகனாக மாறிவிடும் பொழுதுகளில் எங்களுக்குள் கேள்வியை எழுப்பிவிடுகின்ற பல நூல்கள் உறக்கங்களை கொள்ளை கொண்டு மறையாமல் தொடரும் நினைவுகளாய் நிலைகொண்டு விடுகின்றன.
ரூத் தனது சிட்டுக்குருவிக்கு சொல்வது போல் ‘அவள்நினைவு, போராட்டத்திலேஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றது’. தீண்டாத வசந்தத்தை ஒரு முறை வாசித்தவர்கள் கூட நிலாத்திண்ணையில் தொடங்கி ஆந்திரா முழுவதும் சுற்றி வந்து, எல்லண்ணாவில் தொடங்கி ஜெசி வரை எவரையும் மறக்க மாட்டார்கள். முதன் முதலாக 2005 ஆம் ஆண்டு என் நண்பர் ஒருவர் எனக்கு இந்த நூலை பரிந்துரைத்தார். இரவலாக வாங்கி அந்த நாவலை இரண்டு நாட்களுக்குள் வாசித்துவிட்டு உடனே எனக்கான பிரதியை வாங்கி பத்திரப்படுத்திக் கொண்டேன். அதன் பின்னர் பலருக்கு அந்த நாவலை வாசிப்பதற்கும் பரிந்துரைத்துள்ளேன். பல நாட்கள் நாங்கள் இருவரும் அந்த நாவலை பற்றி விவாதித்திருக்கின்றோம். அப்போது, தீண்டாத வசந்தம் நாவல் என்பது ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு இனத்தின் அவலங்களை சித்திரிக்கும் ஒரு கதை என்பதாக மட்டுமே அறிந்து வைத்திருந்தோம். அந்த காலக்கட்டத்தில் நாங்கள் ஆரம்பித்த பயில்நிலம் என்ற சஞ்சிகையின் வாசகமாக நாங்கள் இணங்க…

தொலைநோக்கி - பிறந்த கதை

இன்றையதினத்துடன் (25-08-2009) வானியலின்தந்தைகலீலியோகலிலிதொலைநோக்கிஎன்றஅரியபொருளைகண்டுபிடித்து 400 வருடங்கள்பூர்த்தியாகின்றன. அதன்நினைவாக, கலீலியோகலிலியின்தொலைநோக்கிகண்டுபிடிப்புமற்றும்அதனைத்தொடர்ந்தவானியல்சாதனைகள்தொடர்பில்ஒருகட்டுரைஎழுதலாம்என்றுதோன்றியது. 1609ஆம்ஆண்டில்கலீலியோஎன்றவானியலாளர்தொலைநோக்கிஒன்றைஉருவாக்கிப்பயன்படுத்தியதன் 400ஆவதுஆண்டுகொண்டாட்டமாகஇந்தஆண்டு (2009) சர்வதேசவானியல்ஆண்டாகபிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளநிலையில், இந்தகட்டுரைபயனுள்ளதாகஅமையும்எனஎதிர்பார்க்கின்றேன்.
1608 ஆம்ஆண்டிலேயேதொலைநோக்கிகள்உருவாக்கப்பட்டபோதிலும்கலீலியோதான்நல்லதிறனுடையதொலைநோக்கிகளைஉருவாக்கினார். கலீலியோதொலைநோக்கிகளைஉருவாக்கியதோடுநிற்கவில்லை. அதைக்கொண்டுவானைஆராயமுற்பட்டார். வானில்நம்கண்ணால்பார்க்கக்கூடியபூமியின்துணைக்கோளானசந்திரனில்தொடங்கி, பிறகோள்கள், நட்சத்திரங்கள், வானில்பறக்கும்எரிகற்கள்எனஅனைத்தையும்கவனிக்கத்தொடங்கினார். கவனித்ததோடுநில்லாதுஅவைசெல்லும்பாதைகளைகுறிக்கத்தொடங்கினார். கலீலியோவுக்குமுன்னதாகஐரோப்பாவில்அதிகம்வானியல்ஆராய்ச்சிகள்நடந்ததில்லை. எனவே, கலீலியோவைவானியலின்தந்தைஎன்றுசொல்வதில்தவறுஒன்றுமில்…

பாலைவெளியில் பதியும் சுவடுகள்

நிஜங்கள் எழுதாத மொழியொன்றின் விம்பமாய்
உறக்கத்தில் விழிக்கின்றது கனவு
எழுதப்படாத மௌனங்கள் அங்கே
வார்த்தைகளாய் பிரவாகிக்க
மிக நெருக்கமாய் நாம்,
வீண் அவஸ்தைகள் இல்லாத வெளியில்
நெரிசல் இன்றி பயணிக்கும்
நாம் மட்டுமே உலகு,
சடங்குகளும், சம்பிரதாயங்களும் கட்டுப்படுத்தாத
சுதந்திரம் அதில்,
தொலைவுகள் பிரிக்காத, விசாக்கள் விலக்காத
அருகாமை தரும்,
காலங்கள் நிறுத்தாத, இரவுகள் துரத்தாத
உறவு நீளும்,
மெய்நிகர் வாழ்வின் மிதமான சுகம் நிறையும்,
உன் அனுமதியின்றி உன்னை காதல் செய்யும்
கருவி அது,
சூரியச் சுற்றுகையின் விடியல்கள் தாமதிக்கும்
ஒவ்வொரு நொடியிலும்
காதலால் கனவில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றாய்….